Lief Arnhem

Jesse Laport

Lief Arnhem,

Je bent altijd dat kind achterin de klas geweest dat op een dag de rest uit verbazing heeft doen verstommen. Niet op dag één de populairste, niet de roddelaar, niet de best geklede of het rolmodel. Niet het middelpunt.

Maar keer op keer op keer sta je daar weer, en wordt er gedacht: verrek, hoe konden we dat nou vergeten.

En dat is niet erg, want zo steken we zelf ook in elkaar. Bij voorbaat altijd een beetje kritisch, soms een beetje nuilen, een beetje spugen en morren op de nieuwe plannen, op de status quo, op hoe alles is geregeld.

Maar aan het einde van de streep willen we geen onvertogen woord meer horen. Dat filmhuis is van ons, die torens bij het station zijn unaniem opgenomen in onze skyline, en die pisbeek is de Ernumse gracht. Wat dat toch is? We zijn gewoon niet voorbarig trots. We juichen niet te vroeg. Geen hoogmoed voor de val. Eerst zien dan geloven.  Maar dan heb je ook wat.

En ook in 2020. Niemand heeft het makkelijk. De hele wereld heeft het moeilijk. En natuurlijk zijn we dan ontevreden. Natuurlijk duurt het allemaal te lang, willen we geld zien, door met ons normale leven – dat soort gebruikelijke behoeften. Maar vervolgens staan we in de Volkskrant met de spierballen van onze culturele sector. Ontspruiten de veiligste talkshows van het land in Provinciehuis en Eusebiuskerk, waar iédereen aan het woord komt. De stedelijke podcast (ZOZ), een gezamenlijke Instagrampagina (Heel Arnhem Streamt), in mum van tijd honderd takeaway-restaurants, uit alle ramen wordt je koffie aangereikt, onafhankelijke boekwinkels die zichzelf wel even redden, een burgemeester met een consequent Facecbookdagboek als hart onder de riem, jongerenteams met anderhalvemeter-hesjes, poëtische bezorgservice in het Modekwartier, indoor sportscholen worden outdoor sportscholen, onze activistische leuzenmachine Loesje die op elke drie meter stad een plek verwerft, beren en boodschappen achter alle ramen, en hartjes voor de zorg die wapperen in elke straat. En dat is nog láng, nog lang niet alles.

Misschien had niemand dat gedacht. Misschien hadden we het zelf niet eens verwacht.

Maar potdikke, wat een veerkracht, lief Arnhem.

En dit is geen oproep om naast je schoenen te gaan lopen. Zo zijn we niet. We hoeven onszelf niet op de borst te kloppen. We hoeven niet te pronken met onze potentie. Maar als dit straks voorbij is, hebben we het toch maar zo gedaan. We zitten in hetzelfde schuitje, maar we zijn ook blijven drijven.

We kijken straks om, en hebben dan een zak vol gereedschappen die we nooit gedacht hadden te moeten hebben. Die zijn dan geen beperking, maar een verrijking. Ons collectief vermogen is uitgebreid.

We zijn niet gauw trots van tevoren, maar dat staat ons blijkbaar niet. We zijn het kind achterin de klas dat op een dag de rest uit verbazing doet verstommen. En misschien ook wel onszelf.

Liefs,

Jesse Laport
Stadsdichter van Arnhem

 

Foto: Barbara Kerkhof fotografie

 

Lief Arnhem een ode aan de stad, door...

Lief Arnhem

Het is alweer twaalf jaar geleden dat wij elkaar echt goed leerden kennen.

Bekijk

Lief Arnhem

Weet je nog, onze eerste ontmoeting in het voorjaar van 1997. Ik kwam naar je toe voor een sollicitatiegesprek en viel meteen voor je.

Bekijk

Lief Arnhem

Als mens heb je de plek waar je ter wereld komt niet voor het uitkiezen, maar Arnhem is mij toch wel op mijn, inmiddels getatoeëerde, lijf geschreven!

Bekijk

Lief Arnhem

Met wijd open ogen staar ik naar het lege hekje voor mijn portiekdeur.

Bekijk

Lief Arnhem

Arnhem, Ik herken mij in jouw verhaal Ook als ik de mijne…

Bekijk

Lief Arnhem

Het is alweer 4 jaar geleden toen ik je voor het eerst zag. Eerst Arnhem Centraal, toen de rest.

Bekijk

Lief Arnhem

Bekijk

Lief Arnhem

Geboren en getogen in Arnhem. De stad waar ik mijn hele leven heb gewoond.

Bekijk

Lief Arnhem

Ik sta in de glazen balkons van de Eusebiustoren en overzie jouw mooie landschap. Mijn gedachten dwalen af naar andere tijden. Een tijd dat er vliegtuigen overvlogen, er bommen vielen, de toren door een kogelregen in de brand vloog.

Bekijk

Lief Arnhem

Ooit waren wij de schoffies van jouw straten. We waren jong en onbezonnen, niemand had ons in de gaten.

Bekijk

Lief Arnhem

Het spijt me dat het me de laatste tijd niet gelukt is quality time met je door te brengen. Zoals je weet doe ik dat niet expres. Je zal je vast nog wel eens zorgen maken..

Bekijk

Lief Arnhem

Lief Arnhem, Oh, je bent zo mooi. Met al je winkeltjes en…

Bekijk

Lief Arnhem

Lief Arnhem, Slechts één keer was ik echt bijna bij je weg….

Bekijk

Lief Arnhem

Lief Arnhem, Dank dat je altijd een plek bent geweest waar ik…

Bekijk

Lief Arnhem

Lief Arnhem, Als 16-jarige jongen zat ik achterin de auto van mijn…

Bekijk

Lief Arnhem

Elke keer verras je me weer en ben ik blij hier te wonen en dit met zo veel mooie mensen te mogen delen..

Bekijk

Lief Arnhem

Ik kwam als jong en naïef bloempje te wonen bij jou. Ik was 19 lentes jong en wist nog niks van de wereld.

Bekijk

Lief Arnhem

Je bent de stad waar ik geboren ben, voor de kenners achter de “Postgiro” in het mooie Klarendal.

Bekijk

Lief Arnhem

Jouw stralende lach trekt mij mijn huis uit. Om te wandelen door het Zypendaalse bos en mezelf op te laden aan de energie van de bomen.

Bekijk

Lief Arnhem

Maar, beste Arnhemmers: alles kump altied goed! Wij zijn een stad van verbinding en van keihard werken.

Bekijk

Lief Arnhem

Je parken en het vele groen omarmen je echt, misschien heb ik dat nog niet vaak genoeg tegen je gezegd.

Bekijk

Lief Arnhem

Ik heb gelukkig een paar goede vrienden en vriendinnen. Maar Arnhem is een speciale vriendin.

Bekijk

Lief Arnhem

Voor het eerst in 107 jaar heeft Burgers’ Zoo z’n deuren moeten sluiten voor alle bezoekers. Een vreemde gewaarwording om geen mensen meer te zien binnenkomen via het controlepoortje bij de ingang of enthousiaste kinderstemmen bij de dierenverblijven en in de speeltuin te horen!

Bekijk

Lief Arnhem

Met dans kon ik je mooier maken, rijker maken, en iets van mij geven aan jou.

Bekijk

Lief Arnhem

We kennen elkaar nu iets langer dan 38 jaar. Ik kan me onze eerste ontmoeting helaas niet zo goed meer herinneren, maar als ik naar de foto’s kijk, dan kan ik me inbeelden hoe jij toen was.

Bekijk

Lief Arnhem

Ik heb niet altijd bij je gewoond, maar ik mijn hart heb ik je nooit verlaten.
Voor mij bestaat de Rijn en echt geen ander water.

Bekijk

Lief Arnhem

Als Arnhemmer onder de Arnhemmers kost het mij weinig moeite mijn liefde voor onze stad in woorden uit te drukken. Als je liefde geeft, hoop je stiekem die ook terug te krijgen. En dat overkomt mij elke dag..

Bekijk

Lief Arnhem

Voor mij ben jij veiligheid. Je bent de bekende weg zonder angst, maar nooit zonder avontuur.

Bekijk

Lief Arnhem

Lief Arnhem, je bent vooral uniek. Met creativiteit leer jij de wereld écht kijken. Jouw dans, de snaar die jouw muziek raakt en je modieuze gevoel voor schoonheid; alles staat jou, maar toch vooral geel en zwart.

Bekijk
meer verhalen